A wolf at the door
Hoi Dona Arlete! - Hoi! Je bent haar net mis gelopen.
Wat bedoelt je? - Clarinha is al met Sheila mee gegaan.
Welke Sheila?
Je hebt haar gebeld, zei dat je ziek was, en dus kwam je buurvrouw haar ophalen.
Ik ben niet ziek, en ik heb vandaag niemand gebeld.
Welke Sheila? Ik heb niet eens een buurvrouw die Sheila heet.
Wat? - Dus wat bedoelt je?
Dus waar is mijn dochter?
Waarom vertelt Sylvia me, dat haar dochter ontvoerd is van jou school?
Ik weet het ook niet, rechercheur. Omdat ze me belde, ze vertelde me dat ze ziek was.
Wie is zij? - Sylvia.
Dat is niet wat ze me vertelde.
Nou... Dus iemand deed zich voor alsof ze haar was.
Wie was dat dan? - Hoe kan ik dat nu weten?
Ze kende mijn naam... Ik weet het ook niet.
Je zegt me dus, dat je de kinderen aan iedereen mee geeft, is dat het?
Nee hoor! - Dus wie was het dan?
Sheila! - Wie is Sheila?
Sylvia's buurvrouw!
Sylvia heeft ons verteld dat ze geen Sheila kent.
Misschien was het een andere naam. Voor zover ik me herinner, was het Sheila.
Ik heb het niet opgeschreven. En mijn geheugen is niet zo goed
Misschien is er iets anders gebeurd. Sonia...
Alstublieft, was het Sheila of niet?
Ik weet het niet meer.
Je lijkt me behoorlijk in de war. - Een beetje wel ja.
Bekijk mijn situatie eens...
Jou situatie ziet er niet goed uit, daar lieg ik niet over.
Maar probeer je eens te concentreren.
Wie was de vrouw die het meisje ophaalde in plaats van haar moeder?
God, er zijn er zoveel moeders die me opbellen, de hele tijd,
er is geen enkele manier om er zeker van te zijn, dat het de echte mensen zijn die opbellen!
Ze vertelde me dat ze Sylvia was!
Je moet het op een of andere manier wel weten.
Het is dus waar wat ze zeggen!
Hoe kan je een jong kind uit de hand geven
aan een komplete onbekende, in een stad als Rio de Janeiro?
Luister, ze was geen vreemde, oké?
Het meisje rende naar haar toe, ze sprong in haar de armen,
het zag er allemaal zeer vriendelijk uit. Ik ben niet gek!
Hoe oud is Clara? - 6.
6. - Ja.
Wie heeft haar vandaag naar school gebracht? - Mijn man, Bernardo, haar vader.
En wat doet je man? - Hij is inspecteur voor een busbedrijf.
En jij? - Ik ben werkloos.
Wanneer was het de laatste keer dat jij je dochter zag?
Vandaag tijdens het ontbijt. Voordat ze naar school ging.
En hebt u een vermoede wie dit gedaan zou hebben, zoals jou buurvrouw?
Nee, niemand. Als ik dat wist, dan zou daar al heen zijn gegaan.
Is er iemand die misschien een reden heeft om je ergens voor terug te pakken?
Nee!
En bij je man? - Nee niets! Luister...
Elke vorm van beschuldiging in uw gebouw boven parkeerplaats,
harde muziek, of zoiets... - Nee! Niets.
Het is een vergissing! Ik ben er zeker van dat het een fout is! Ze hebben het verkeerde meisje.
Een ontvoering, ofzo iets. Maar ze hebben het verkeerde meisje,
omdat we geen geld hebben, niets.
Ik begrijp het? - Niets.
Ik snap het. Sylvia, nog iets anders, laten we eens teruggaan naar de vragen.
Hoelang ben je al getrouwd met je man?
Wat doet dat er toe? In godsnaam?
Ik probeer te bekijken wat voor soort relatie je hebt
met je man. - Het gaat prima!
En je denkt niet dat hij misschien een geliefde zou kunnen hebben?
Nee!
Nee? - Nee!
Weet je het zeker? - Nee, ik weet het niet.
Weet je het, of niet soms? - Ik weet het niet, soms gedraagt hij zich een beetje raar.
En je vermoed dat er iemand is, specifiek?
Nee, dat kan ik niet met zekerheid zeggen, het is gewoon een voorgevoel.
Goed. En jij dan?
Heb je, of heb je ooit een geliefde gehad? - Nee.
Zo is het wel genoeg.
Rechercheur? - Bernardo?
Een moment. Rechercheur?
Bernardo, de vader van het meisje. Alstublieft.
Excuseer mij.
Rosa Maria Corréa.
Zij was het. Zij is degene die mijn dochter heeft ontvoerd,
ik weet het zeker. Zij denkt dat dit een soort van grapje is.
Ze speelt gewoon met me, maar het is een misdaad.
Het is een misdaad, rechercheur, en ik heb je hulp nodig,
ik weet niet meer wat ik moet doen. - Goed! We werken er al aan.
Wie is deze vrouw, Rosa Maria Corréa?
Rosa, deze vrouw. Ze gaat naar het station van Oswaldo Cruz.
Ze heeft een ontmoeting met mij opgezet, en ze probeert me bang te maken.
Ze denkt dat dit een soort van spel is. Ze zal daar verschijnen met mijn dochter.
Hoelaat zei ze? - Om 19.00.
Om 19.00, station Oswaldo Cruz, klopt dat?
Ja meneer.
En wat is jou relatie met deze vrouw, Rosa Maria Corréa?
Is zij jou geliefde?
Hoelang heb je al een relatie met haar, Bernardo?
1 jaar... Ik kan het niet geloven dat ze dit mij aandoet.
Ik denk niet dat ze nog komt, man.
Als ze niet komt, dan weet niet wat ik moet gaan doen.
Weet je waar ze woont?
Ze woont bij haar ouders, maar ik denk niet dat ze daar zal zijn.
Heb je enig idee waar ze nu is, juist nu?
Nou, we kunnen bij haar thuis gaan kijken.
Waar is dat? - In Maarschalk Hermes.
Laten we gaan.
Wie is daar? - Zo laat nog?
Ja?
Kan ik even met u praten, mevrouw?
Ja?
Rosa, Rosa!
Kom eens hier, de politie is hier die willen met jou praten.
Rosa, kom eens hier, lieverd.
Is er soms iets gebeurd?
Rosa? - Ja.
Je wordt beschuldigd van ontvoering, van Clarinha, de dochter van Bernardo.
Rechercheur? Rosa is er.
Jou naam? - Rosa.
De volledige naam, dame.
Rosa Maria Corréa.
Leeftijd? - 25.
Burgerlijke staat? - Alleenstaand.
Beroep? - Ik werkte vroeger bij telemarketing.
Werkte? - Ik ben ermee gestopt.
Zet er maar "werkloos" bij, Souza.
Vertel eens, waar is het meisje?
Welk meisje? - Clara, de dochter van Bernardo en Sylvia.
Sorry hoor, ik weet niet waar je het over hebt.
Het meisje dat vandaag is ontvoerd van haar school, door jou. Dat weten we al.
Echt niet! Waar heb je het over? - Oke, luister.
Rosa, we weten van jou verwikkeling met Bernardo.
Ontvoering is een misdaad, maar als je ons help met deze zaak op te lossen,
dan denk niet dat ze het zullen laten komen tot een aanklacht tegen jou.
Alles wat ze willen is hun dochter terug, mooi en beschadigt.
Ik heb hier niets mee te maken.
Ja, toch. We zullen het nog eens opnieuw proberen. Bernardo, die ken je toch?
Ik ken wel een Bernardo, maar ik weet niet of het dezelfde is.
Je hebt toch een affaire gehad met hem?
Wel gehad, ja.
Vind je het leuk om met getrouwde mannen sex te hebben?
Dat hoef je niet te beantwoord.
Heb je geen afspraak gemaakt met hem op het station van Oswaldo Cruz,
om 19:00 vanavond? - Ja.
En je zou komen opdagen met zijn kind?
Ik zou niet komen opdagen met geen kind, waar heb je het over?
Oke dan. Wacht maar even.
Mevrouw, herkent u deze vrouw als de Sheila die...
Zij is degene! Jij was het, nietwaar? - Ik was het.
Luister, ik nam haar mee, maar ik weet niet waar het meisje is.
Hoor je het, ik heb het je toch verteld? - Oke dan, bedankt mevrouw.
Ga maar naar huis en rust wat uit. - Goed dan.
Je zou kunnen gaan denken aan een nieuwe baan, omdat het een school is,
want ik heb echt mijn twijfels. Alvast bedankt.
Bel me als je me nog nodig hebt. - En niet verdwijnen.
Waar is het meisje? - Ik weet het niet.
Het is de waarheid, ik deed alleen wat mij gezegd werd.
God, ik gaf haar mee met een andere vrouw. Dat is alles.
Ze vroeg het aan mij, en ik deed het. Ik heb niets gedaan met het meisje, ik zweer het.
Een andere vrouw? - Ja.
Welke vrouw?
Leuk je te ontmoeten, Betty. - Ik heet Rosa.
Ik weet dat je naam Rosa is.
Wat wil je? - Ik wil dat je iets voor mij doet.
Mijn man gaat vreemd met een trut. En ze is getrouwd, een echte slet.
En die 2 ontmoeten elkaar steeds, wanneer haar man uitgaat,
om zijn vriendin te ontmoeten, en ik hoef je niet te vertellen wie dat is.
Of wel soms schat?
Ik weet niet waar je het over hebt.
Ik weet dat je Bernardo's liefje bent, geef dat maar toe.
Dat is jouw probleem dus, dat boeit mij niks.
Dat is jou probleem.
Het probleem is Sylvia, zijn vriendje, jou kleine vriend.
Ik weet niet wat Mario in haar ziet, ze behandelt hem als stront,
en hij gaat haar achterna als een gek in de warmte!
En wat heeft dit met mij te maken? - Ik ga de trut een lesje leren,
en jij gaat me daarbij helpen!
Ik? - Ja!
Het zal een leuke les zijn voor jou "suikeroom".
Je kent het meisje, toch, hun kind?
Ja en. - Dus...
Ik ga de school bellen, en ik vertel hun dat ik Sylvia ben,
dat ik ziek ben of zoiets, en dat mijn buurvrouw, jij dus, Sheila,
komt het meisje ophalen, als de les voorbij is.
Je haalt het meisje op, en breng haar naar mij heen, begrijp je dat?
Haal die zure blik van je gezicht af, ik zal het kind niks aandoen.
Ik leer ze gewoon een lesje, dat is alles.
Ik verdwijn maar 24 uur met haar.
Gewoon om de moeder de schrik te geven. Dan geef ik haar weer terug
met een briefje, dat de hoer weg moet blijven van mijn man.
Doe het toch zelf.
Juist, ja, ik ga gewoon weglopen met het kind zeker?
Doe niet zo stom! Het meisje heeft me nog nooit gezien.
Jij gaat!
Zij kent jou, en verder er geen gezeur meer over Rosa.
Ik ga het niet doen, echt niet! - Ik hou me niet voor de gek!
Waag het niet zo te praten tegen mij!
Als je niet gaat, dan zal ik het aan Sylvia vertellen, dat je een affaire hebt met Bernardo.
Dan zul hem niet meer zien, en ik weet dat je dat niet wilt!
Je bent net zo slecht als zij!
Het is niet erg. Nu drink je verdomde drank op, ik heb ervoor betaald.
En waar ging deze Betty heen met het kind?
Hoe kan ik dat nu weten?
Ik haalde het meisje op, en gaf het kind aan haar.
Ze zei dat ze haar gewoon bang zou gaan maken, mijn God, ik weet het niet.
Ze woont bij mij in de buurt, dat is wat ze tegen mij zei.
Inspecteur, ga eens naar die bar heen waar ze het over heeft,
en vraag eens of daar iemand deze Betty kent.
Goed. - Het is in de buurt van het station.
Oke. - En je wordt zolang hier vastgehouden.
Hoe je het ook bekijkt, want wat je deed is een misdaad,
we zullen zien hoe groot deze misdaad is nadat we het meisje terug hebben.
Excuseer mij.
Zeker, ga zitten.
Nog nieuws, rechercheur?
Nee, Bernardo, helaas nog geen spoor van het meisje.
Ik vroeg je om te komen, omdat ik meer details nodig heb
van jou betrokkenheid met Rosa, er zijn een paar dingen die ik niet begrijp.
Het is een normale affaire. Deze dingen gebeuren.
Sex zonder enige betrokkenheid, dat soort dingen routine.
Mannen doen dat soort dingen zoals dat. Ze zijn... onvermijdelijk.
Het is wat er met ons gebeurt is, je weet waar ik het over heb, toch?
Nee. Dat weet ik niet, Bernardo.
Ik heb Rosa leren kennen op het Oswaldo Cruz Station.
Ik heb nooit de waarheid verborgen gehouden dat ik een vrouw en een kind had.
Nooit.
Mam. - Hoi schat! Goedemorgen!
Kom maar. Laat papa nog maar een beetje slapen.
De enige fatsoenlijke speler die nog over is, is Rogério Ceni, een veteraan...
Man, ik wil niet over die onzin praten, al die slechte spelers, ik ben zo teleurgesteld,
we kunnen niet eens een fatsoenlijk All Star-team worden!
Daarover gesproken, zaterdag is die wedstrijd, toch?
Ik zal er niet bij zijn, man. - Waarom niet?
Dan werk ik, dat weet je toch? - Werk, aan mijn reet. Ik zag het schema, je bent dan weg.
Ik werk dan, vriend. Tenminste dat denkt Sylvia dan.
In geen geval. Je bent een echte klootzak, weet je dat.
Wie is het, Bernardo?
Dat meisje dat ik heb ontmoet, man.
Geef me alle details.
Een meid uit Marechal, ik ontmoette haar op het station,
een echt sappig stuk, eersteklas ding.
Wat is haar naam? - Rosa.
Rosa. - Zo heet.
Wanneer ga je me haar voorstellen? - Niet in 1 miljoen jaar.
Je bent nog erger dan een gier. Ik laat je nooit aan iemand voorstellen.
Wees eens niet zo gierig man. - Gierig, aan mijn reet.
En hou je mond verder, want als Sylvia erachter komt...
Ik vertel het echt niet verder.
Je praat teveel. - Mijn lippen zijn verzegeld.
Maar vraag haar om 2 van haar vriendinnen mee te nemen, om mee uit te gaan op zondag.
2 meisjes, man?
Wie was dat? - Dat weet ik niet.
Waarom neem je het niet op?
Ik moet nog wat slapen lieverd, ik moet eerder op mijn werk zijn.
Wie belt erop dit tijdstip van de nacht? Wie doet zo iets?
Waarschijnlijk een verkeerd nummer. - Een verkeerd nummer?
Of gekke die niks beters te doen hebben.
Laat me het zien. - Wat, jou laten zien?
Je kunt niks zien, echt niet.
Wat is het probleem? Verberg je soms iets voor mij?
Nee, maar je weet dat ik het haat, wanneer je met mijn gsm aanklooit.
Daar hebben we het al over gehad, of ben je dat soms vergeten?
Nee, dat ben ik niet vergeten. - Oke dan.
Dus, kijk dan even wie het was.
Ik heb het nummer nooit eerder gezien.
Nou, bel dan even terug, en vraag wie het is.
Ik bel nu niemand.
Het kan iets belangrijks zijn. - Dan bellen ze maar weer!
Oke! - Ik moet wat slapen, Sylvia.
Goed! Welterusten.
Welterusten schat. Ik hou van jou.
Kun je het licht uit doen?
Ga je slapen met jou gsm aan?
Ga je niet slapen?
Ik ben nu niet meer moe.
Ga je hier in de slaapkamer roken?
Roken in de slaapkamer!? Hoe vaak moet ik je dat nog zeggen!?
Zo ruikt de hele slaapkamer erna!
Ga je dat ook nog eens aanzetten? Waarom doe je dat, Sylvia!?
Het zal die geur alleen maar verspreiden.
Is het de PMS, is dat het? - Dat zou ik willen.
Het moet een gebrek aan iets zijn, om dat te doen.
Dat zou kunnen.
Mijn God, zoveel energie om te verspillen.
Ja, dat moet het wel zijn, energie die opgesloten zit.
Mijn man slaapt gewoon de hele tijd. - Jij bent degene...
die het bad niet langer gebruikt, behalve dan voor het slapen...
Wil je nu ruzie gaan maken?
Ik dacht dat je moe was!
Of wil je juist ruzie gaan maken?
Ik wil niet dat jij je huwelijk eindigt.
Ik wil gewoon dat we elkaar kunnen blijven zien.
Je blijft me gewoon zien.
Ik weet niet of ik dat nog wel wil. - Nee, kom op. Zeg dat niet.
Stop met dat te zeggen, we kunnen elkaar blijven zien.
Laten we elkaar morgen weer zien?
Ik wacht om 6:30 buiten op je bij jou huis, Oke?
Betekent dat ja? Doet dat?
Morgen, om 6:30 bij jou huis, Oke?
Ik heb nooit geweten dat het zo makkelijk was om een pistool te kopen.
Waar heb je het over?
Ja. Ik dacht altijd dat men
een wapenvergunning moest hebben, toch?
Dat het nodig was.
Wat bedoel je, denk je erover na om een pistool te kopen?
Dat heb ik al gedaan.
Heb jij een pistool gekocht?
Ja hoor.
Een pistool.
Een hele kleine, weet je? Een pistool voor een vrouw.
Wat bedoel je daarmee?
Serieus? Of maak je een grapje? Heb je echt een pistool gekocht? Waarvoor dat dan?
Ja. - Je maakt me nu bang hoor. Waarom heb je een pistool gekocht?
Voor zelfverdediging. - Voor zelfverdediging?
Ga je rondlopen met een pistool, je neemt het dus overal mee heen?
Dat weet ik nog niet. - Wat bedoel je?
Dat is een misdaad, je kunt niet rond gaan lopen met een pistool, dan wordt je gearresteerd.
Dat zou jou goed uitkomen he?
Ik wordt gearresteerd, en geboeid.
Natuurlijk, dat los jou probleem op?
Ik zit dan in de gevangenis.
Maak er geen grapje van.
Nu begin je me echt bang te maken, serieus, heb je een pistool gekocht, zomaar?
Ja. - Heb je dat pistool hier?
Heb je dat in jou tas hier? In je tas?
Kijk me niet zo aan, stop met me bang te maken, heb je echt een pistool in je tas?
In godsnaam, moet dat meisje niet wat eten?
Met de bal gaan spelen tijdens het eten?
Wat voor soort opvoeding geef je haar? - Hetzelfde als wat jij doet, schat.
Clarinha, luister eens na papa.
Stop met het spelen van de bal, en kom eten. - Papa, alsjeblieft...
Hoe dan ook, wie zorgde voor die bal toen?
Rita's vriendin, Silvia. Herinner jij je haar nog? - Nee.
Ze gaat in de buurt naar een tandarts heen, en dus komt ze soms langs
en zij bracht de bal voor Clarinha mee.
Ik ken geen vriendin van Rita. Wat is haar naam? - Silvia.
Sylvia dat is jouw naam. - Ik weet het, mijn naam is Sylvia,
net als die van haar. Alleen die van haar is net iets anders, dan die van mij.
Hoe ziet ze eruit? - Ze is mooi, en jong.
Witte huid. Rood haar, en is klein.
Een kleine moedervlek naast haar mond. Mooi.
Ik ken niemand met een witte huid, roodharig meisje met een moedervlek.
Ik haar nog nooit gezien. Ik ken deze vrouw niet eens.
En ik wil ook niets anders meer van haar horen.
En als ze niet ophoudt, dan bel je de politie maar.
Niet zo overdrijven, Bernardo! Want zij vertelt wel de waarheid...
Dat doet ze dus niet! - Hoe weet jij dat?
Ik weet het gewoon. Ik weet het! Je ziet van alles op de televisie,
en we gaan niet iedereen vertrouwen. Er kunnen slechte dingen gebeuren,
van wie je juist het minst verwacht. - Oke, Bernardo! Het is goed!
Beloof me dat je niet meer met deze vrouw zult gaan praten.
Ik beloof het.
Daarna heb haar nog nauwelijks gezien.
Totdat ze me gister belde
om een afspraak met haar te maken op de Oswaldo Cruz Station, vandaag om 19.00.
En je bent van plan om er heen te gaan? - Natuurlijk.
Ze heeft me het beloofd dat het laatste keer zou zijn.
En je gelooft haar?
Bernardo, is er nog iets anders dat je moet vertellen, iets wat ik nog moet weten?
Ik zou het niet weten.
Er is nog één ding, maar ik denk dat het niet echt belangrijk is.
Nou, als het niet echt belangrijk is... - Misschien.
Vertel het toch maar.
Ik kreeg kort gegeleden, telefoontje, van een vrouw.
Ze zei dat haar echtgenoot, haar vriend...
volgens haar, was mijn vrouw geliefde, Sylvia's geliefde.
Dat ze elkaar zouden zien in de middagen, als ik aan het werk was,
maar ik heb er niet veel over nagedacht. Ik weet zeker dat het Rosa verzonnen heeft.
Dat ze een vriend heeft om haar te bellen, en mij ermee lastig te vallen.
Rosa maakte me gek toendertijd. - En ze belde jou op, en wat wilde ze?
Vertel me dat eens? - Om me bang te maken!
Ze vertelde me dat als ik naar huis ging, ik zou ze allebei in bed aantreffen.
Ik heb toen opgehangen. - Denk je niet dat het de waarheid is?
Nee, ik vertrouw Sylvia, ze zou me nooit bedriegen.
Dus waarom vertel je me dit dan?
Oke. We gaan verder.
Bernardo, deze persoon die jou opbelde, heeft ze toen haar naam genoemt?
Ja. - Weet je die nog?
Ik denk het wel...
Het was een korte naam...
Bia...
Of. Betty. Bia, Betty...
Ik weet het niet meer, het zou ook iets anders kunnen zijn, zoals Jane misschien.
Bel... Betty... ik weet het niet meer, rechercheur, ik weet alleen nog dat het een korte naam was.
Precies, en deze persoon heeft jou niet meer opgebeld? - Nooit meer.
Oke.
Bernardo, ik denk dat dit het is.
Je kunt naar huis gaan, en rust wat uit
met je vrouw, en als we nog vragen hebben dan bellen we je op.
Dank je.
Sorry, kan ik jou nog even spreken?
Zeker.
Ik ken die vrouw. Wat doet ze hier?
Heeft ze iets te maken met de ontvoering van onze dochter?
We zijn het nog steeds aan het controleren. Waarvan ken je haar dan?
Een vriendin van mij, Silvia, we zijn bevriend.
En ken je haar allang? - Nee, we kennen elkaar pas sinds kort.
Waar heb je haar ontmoet?
In de buurt, dichtbij huis, ze ging naar een tandarts heen in de buurt van mijn huis.
We zijn toen vrienden geworden, zij is ook bevriend met Rita, en Bernardo kent haar ook.
Weet je dat zeker? - Ja.
Ik bedoel, nee, ik weet het niet zeker.
Ik weet het niet omdat ze toen verscheen,
ik herkende haar niet gelijk, maar ik denk niet...
dat ze daar iets mee te maken heeft, met Clarinha's ontvoering, op geen enkele manier.
Waarom heb je het mij niet eerder verteld van deze vrouw?
Ik moet even met je praten.
Een moment, alsjeblieft? Excuseer mij.
Wat is er? - We hebben het hele gebied gecontroleerd.
Er is niemand die ooit iets gehoort van deze Betty.
Noch van enige vrouw bij wie deze beschrijving past.
Doe dan het volgende: Geef het door aan jongens om toch te blijven zoeken,
deze vrouw zou zomaar eens kunnen opdagen.
En neem Sylvia mee naar je kantoor, en laat haar een verklaring afleggen.
Dat doe ik wel even.
Verdome. Ik begin een soort van huwelijksconsulent te worden.
Ik heb me niet bij de politie aangemeld om dat te doen.
Ja, dat is waar.
Laat even iemand mij wat koffie brengen, oké?
En breng me dat boord eens, ik ga wat druk uitoefenen op haar.
Laten we dat doen.
Weet je wat dit is?
Koffie.
Heel goed, koffie. Maar het is niet zomaar een koffie.
Dit is politie-koffie.
Met andere woorden, deze koffie is slechts, lauw.
En ik hoop alleen dat je me alles vertelt, wat ik wil weten
voordat de koffie helemaal koud is.
Nu, eens kijken waarom deze...
koffie echte zo waardeloos is,
ga ik deze dus heel langzaam opdrinken, begrijp je me?
Een slok tegelijk, wat dus betekent, dat deze snel koud gaat worden.
Ik weet niet waar je het over hebt met deze koffie.
Ik probeer je juist te vertellen dat je mijn tijd niet moet verspillen, of beter gezegt,
je hoeft mijn tijd niet te verspillen,
en ook niet in de buurt ervan, omdat we het hele gebied hebben gehad,
en we weten ook dat er geen Betty bestaat.
Ze is gewoon een verzinsel uit jou verbeelding,
een geweldig personage trouwens, gefeliciteerd.
Nou, dan hebben ze niet goed genoeg gezocht.
Rosa,...
je hebt het waarschijnlijk op tv gezien, of in de kranten geleest, of tijdschriften,
of in boeken... Heb je het in boeken gelezen?
Dat is geen probleem. Maar waarschijnlijk heb je het gezien op tv,...
en de politie is dan meestal niet erg vriendelijk,...
en erg leuk is voor mensen die ze dan voor de gek houden.
Hier in dit politiebureau, kunnen dingen heel erg worden.
Natuurlijk, af en toe,
krijgen we iemand die onschuldig is, slaan ze, en ook congresleden,
NGO's, groepen van mensenrechten,
ze komen allemaal door die deur, en ze maken een hoop bombarie.
Maar ja, zo nu en dan hebben we wat geluk, en pakken we
een crimineel, zoals jij, die alles kan,
daar heeft niemand medelijden mee, op geen enkele manier.
Met andere woorden, ik kan doen wat ik wil,
met jou om me te vertellen wat ik wil weten.
Ik kan jou een paar tanden breken, of je vingers,
want niemand gaat zomaar zitten te klagen, en weet je ook waarom?
Omdat gelukkig, in dit land, en in deze stad,
verkrachters, die oude mensen hebben geslagen,
kinderen mishandelen, kinderen misbruiken.
The Beast from Penha, van Duque de Canes,
de Realengo-school moordenaar, al deze soort dingen...
Niemand heeft medelijden met hun. Mensen zullen op onze deur kloppen, en ons vragen om ze te laten lynchen.
Ik kan dingen zo gemakkelijker voor je maken
als je samenwerkt, maar zo niet... - Ik zal het je vertellen.
Alstublieft, ga je gang.
Ik heb je niet de hele waarheid verteld, maar ik loog ook niet.
Maar Betty bestaat echt, alleen weet ik niet nzeker of het haar echte naam Betty is.
Wil je weten waar het kind is?
Ze is veilig.
Niemand heeft haar iets aangedaan.
Ik zal je alles vertellen.
Ben je mij aan het volgen? - Wie, ik?
Ja. - Nee.
Wat jammer. - Ik bedoel, misschien.
Doe je het of niet? - Ja, zeker.
Waarvoor?
Ik wil je naam te weten, dat is alles.
Alleen om mijn naam? - Ja.
Dhalia. - Dhalia?
Zo, dat is apart, en mooi.
Dank je.
Geen dank.
Dat is niet echt mijn naam, maar Rosa.
Juist, ik wist het wel dat het niet Dhalia was.
Rosa, mijn naam is Bernardo.
Leuk jou te ontmoeten. - Ook leuk om jou te ontmoeten.
Wilde je alleen maar mijn naam weten, echt?
Om mee te beginnen, natuurlijk.
Jij...
Waar ga je naartoe?
Naar huis. - Naar huis? Waar woon je dan?
In marechal. - In marechal?
Als je met mij tot het volgende station komt,
dan kan je een lift geven met mijn auto naar huis heen.
Je hoeft me niet zo raar aan te kijken, mijn auto is misschien oud, maar het is...
comfortabel, stijlvol, je zult het leuk vinden.
Ruikt het naar benzine?
Mijn auto? - Ja.
Ja. - Doet het dat?
Ja, dat kan ik niet ontkennen, het is een beetje oud, toch?
Het ruikt naar benzine. - Ik hou van de geur benzine!
Je maakt zeker een grapje, je houdt van de benzine geur? - Ja!
Zo dat is perfect! - Ik weet toch niets over automodellen.
Laat me het zien, en ik zal niet in staat zijn om jou te vertellen wat het is.
Dat is niet nodig. Alles wat je moet doen is het ruiken van de benzine geur. Meer niet?
Kom op, laat me jou een lift geven, en ik zal alles uitleggen,
en we kunnen elkaar gezelschap houden.
Goed.
Bernardo.
Rosa.
Is dit jouw huis? - Nee.
Nee? - Nee.
Waarom zijn we niet bij jou thuis?
Woon je met iemand samen soms? - Ja.
Met wie dan? - Met mijn moeder.
Ben je niet een beetje te oud om samen te leven met je moeder?
Ja, maar mijn moeder is helemaal alleen.
Oud, ziek, je weet wel?
Zij heeft iemand nodig om voor haar te zorgen.
Ik snap het.
Op ons.
En van wie is dit huis dan? - Van een vriend van mij.
Komt hij nu ook? - Nee.
Hij woont zo goed als zeker bij zijn vriendin. Hij zal niet komen.
Wij hebben het huis helemaal voor onszelf.
Leuk is dat.
We hebben dus de hele nacht?
Zo goed als.
Wat bedoel je met, zo goed als?
Ik moet ook naar huis heen, toch, ik kan mijn moeder niet alleen laten.
Ja, klopt.
Je uniform?
Ja.
Je vind het leuk? - Ja.
Wat is dit? - Ben je nieuwsgierig.
Kijk eens aan, werk je voor dit bedrijf? - Ja.
Wat doe je daar?
Lees maar, het staat daar.
Je bent dus een buschauffeur, een kaartjesverzamelaar? - Echt niet.
Chauffeur, kaartverzamelaar... Ik ben hun baas.
Dus jij bent...
Sorry. - Laat het maar.
Laten we dat maar hier neer leggen.
Sorry hoor. - Is geen probleem.
Je ziet er goed uit in die blouse.
Je zou me ens zonder blouse moeten zien.
Echt?
Dan laat me het eens zien.
Je hebt wel een beetje gelijk.
Hoi. - Hoi.
Werk jij hier? - Ja.
Wanderlei.
Wanderlei. Afvraagt!
Afvraagt.
Sorry, ken je ene Bernardo?
Bernardo? - Ja.
Natuurlijk, ken Bernardo.
Kun je hem voor me halen? - Sorry hoor.
Waarom niet? - Omdat hij al weg is.
Luister, ik ken zijn werktijden niet.
Hij zou nu hier moeten zijn, alleen hij moest even weg.
Zijn vrouw belde, en hij moest oppassen... - Welke vrouw?
Iets met zijn dochter.
Zijn vrouw.
Is hij getrouwd? - Zo getrouwd als het maar kan zijn.
Nee, ik bedoel Bernardo uit Sao Paulo.
Die uit Sao Paulo, dat is Bernardo.
Dezelfde kerel, is mijn vriend.
Weet je het zeker dat hij getrouwd is? - Ja.
Wat is jou naam? - Rosa.
Rosa! Je bent erg mooi.
Hij heeft me over jou verteld, over jullie twee.
Deed hij dat? - Ja.
Je bent zijn nieuwe vlam, toch?
En hij heeft het jou niet verteld dat hij getrouwd is?
Bernardo is een echte klootzak.
Maar vertel hem niet dat ik het jou gezegd heb, oké?
Je hebt het niet van mij gehoord, Oke? Hij is mijn maatje.
Je houd je mond dus, goed?
Je hebt me een plezier gedaan. Dus rustig maar.
Doei, ik moet nu gaan.
Waarom loog je tegen mij? - Wat bedoelt je?
Je zei dat je samen woont met jou zieke moeder.
Ik weet dat je een vrouw en een dochter hebt.
Ik wou je niet kwijt raken, Rosa.
Ik dacht dat als ik het je vertelde vanaf het begin,
dan zou je het niet met mij hebben gedaan.
Dat is alles, het spijt me. Ik loog niet.
Ik wou je het nog niet vertellen.
Wanneer wou je het me dan vertellen?
He?
Je wou me het niet zeggen totdat ik je niet meer wilde, en dan zou je het vertellen.
Echt niet. Ik vind je heel erg leuk.
Echt.
Er was een reden dat we elkaar ontmoetten.
Ik vindt je echt leuk, en ik wil je niet verliezen, dat is alles.
En je vrouw dan? - Wat is er met mijn vrouw?
Vind jij je vrouw leuk?
Rosa, ik hou van mijn vrouw.
Ik weet niet wat er gaat gebeuren tussen ons twee.
Maar ik wil je echt.
Ik wil genieten van wat we hebben, ik wil bij je zijn.
Ik weet het gewoon niet wat er later zal gebeuren.
Laat de dingen gewoon gebeuren.
Kunnen we niet samen zijn?
Het is leuk, we hebben een fijn tijd.
Ik zou niet tegen je liegen.
Echt.
Ik hou niet van leugens.
Ik ook niet.
Ik vind het niet erg om jou geliefde te zijn, voorlopig.
Ik weet niet wat er later zal gebeuren.
Als ik je nog wil.
Ja? - Ja.
Maar ik wil dat je me één ding belooft. - Wat je maar wilt.
Dat je niet meer tegen me liegt.
Ik zal niet niet meer tegen jou liegen, dat beloof ik.
En me altijd blijven zien.
Voor altijd. Je blijft me gewoon zien.
Echt.
Ik wil jou.
Nee, niet doen! - Nee! Alstublieft.
Kom zonder. - Nee, niet zonder het.
Ik neem de pil, het is veilig.
Nee, niet zonder het. - Ik zweer het, ik neem de pil, het is veilig.
Nee. Doe dit niet.
Het voelt zo goed. - Doe het niet.
Niet doen, kom op.
Ik wil 2 maanden vrij nemen,...
de auto pakken, en langs de kust helemaal naar Recife.
Weet je, en onderweg stoppen.
Geen stress, geen hoofdpijn, niets.
Gewoon een fijne tijd hebben, weet je?
Vrij zijn zonder na te denken over eventuele problemen.
Daar droom ik al de hele tijd al over. - Doe het dan.
Maar, ik ga niet slapen in hotels,
ik ga niet slapen in hotels.
Nergens in niets slapen. - Waar ga je dan slapen?
Gewoon hier in de auto.
Zoals dit? - Zoals de zigeuners, zoals dit.
Goed.
Staren naar de sterren, de zeebries...
samen.
Jij en ik, samen geknuffeld.
Ik? - Natuurlijk.
Ga je met me mee?
Ik zal mee gaan. - Laten we het doen?
Zeker.
Goed.
En jou vrouw dan? - Wat is met haar?
Wat ga je haar vertellen?
Ik weet het niet...
Weet ik nog niet.
Soms maak ik ook plannen zonder jou.
Ik weet dat ik het niet zou moeten doen, maar...
Het gebeurt gewoon, ik weet het, ik denk het.
Denk je dat het slecht is?
Maar dat denk je niet, ik moet mezelf niet voor de gek houden, toch?
Sylvia? - Ja, dat ben ik.
Sylvia... Clarinha!
Ja.
Ik kan het niet geloven, wat een toeval zeg!
Ken je me niet meer?
Nee, inderdaad, wie bent je... - Silvia.
Ja, ik ben Sylvia.
Nee, mijn naam is Silvia. - Sorry.
Ik ben Rita's vriendin, weet je nog?
Rita? - Ja, Rita.
Rita... Ritinha? - Ja, Ritinha.
Echt? Van de school? - Ja, van de school. Dat is het.
Ging je daar ook heen?
Nee, we hebben elkaar op een dag ontmoet. - Echt waar?
Ik, jij en Clarinha.
Ze is zo schattig! Ze is nauwelijks veranderd.
Ze was toen nog jonger, dat is alles!
Sorry, help me er eens uit, waar hebben we elkaar ontmoet? Ik weet het niet meer...
Je man was daar ook.
Hoe heet hij ook alweer? - Bernardo.
Juist ja, Bernardo.
Ik denk dat het bij de. Onze Lieve Vrouw van Penha-feest was.
Onze lieve vrouw van Penha? - Ja, dat feest als...
Ik kan het niet geloven wat een toeval zeg.
Het is zo geweldig, omdat ik al een tijd aan het rondlopen ben, maar ik kan niets vinden wat al open.
Zou ik een glas water kunnen krijgen? - Natuurlijk wel.
Kom op schat, haal haar eens wat water.
Ik ben zo terug, oké? - Mag ik jou om een gunst vragen?
Ik bedoel... als het niet teveel gevraagt is, toch?
Maar ik ben echt wanhopig, kan ik even gebruik maken van je wc?
Zeker. - Dat is geen probleem?
Echt? Ik wil niet opdringerig zijn. - Natuurlijk, geen probleem, kom binnen.
Je hebt toch geen bezoek, ofzo? - Nee, er is niemand.
ik ben alleen thuis de hele dag met mijn dochter.
Heel erg bedankt, wat een opluchting. - Ik snap het.
Wat een leuke plek heb je hier. - Let maar niet op de rotzooi.
Het is geen puinhoop.
Deze buurt is echt geweldig? - Ja, het is fijn.
Je zou het nooit van de buitenkant kunnen zien. - Nee, dat kan niet, ofwel soms?
Dat is ook goed.
Ik ben koffie aan het zetten, wil je er ook een drinken?
Ik wil je niet last zijn? - Natuurlijk niet.
Heb je Rita onlangs nog gezien? - Nee.
Ik weet niet hoelang het is geweest. - Ik ook niet.
Ik heb haar al lang niet meer gezien. - Ik mis haar wel.
Ik ook. Ik weet niet eens wat ze doet, of waar ze woont.
Weet je of ze nog met dezelfde man samen is?
Voor zover ik het weet... - Wat? Ja of nee?
Stomme vraag he, toch?
Omdat die 2 altijd aan het ruziën waren.
Uitmaken, en dan weer goedmaken, de hele tijd.
Wat vreselijk zeg!
En... woon je hier in de buurt?
Nee, ik ga naar de tandarts in de buurt.
Ja? - Ja, een paar straten verderop.
Is er hier een tandarts in de buurt? - Ja, die is er.
En moet je er naar teruggaan?
Ja, meerdere keren. Wortelkanaal. - Ja...
Ja, dat neemt een tijdje inbeslag, hè? Nou,..
als je weer eens langskomt, en je hebt iets nodig...
Nee dank je. - Ik doe het graag.
Wat toch een toeval, he? - Ik kan het ook niet geloven.
Zohee! - Rita, wie had dat gedacht.
Ja, he.
Ik denk dat de hele wereld vandaag ten onder gaat.
Denkt je dat jou vrouw iets achterdochtig wordt?
Ja.
En zij accepteert het gewoon?
In zekere zin zal ze dat niet doen, seks met me hebben... thuis.
Ben je niet bang dat ze ook een geliefde gaat zoeken?
Sylvia?
Ik betwijfel het.
Ik zou er maar niet zo zeker van zijn als ik jou was.
Genoeg gepraat zo. Kom mee.
Zo is het genoeg. Kom mee.
Wat doe je?
Stop ermee, hé.
En daar raakte ik het spel bijster. Ik weet het niet meer.
Ik ben ineens zo duizelig. - Echt?
Ja, echt. - Heb je problemen met jou bloeddruk?
Nee, ik heb het gewoon zo nu en dan als ik drink, dan word ik echt duizelig.
Wacht even, ik haal wat water voor je.
Mijn God zeg!
Ik voel me echt niet goed, ik denk dat ik moet gaan overgeven.
Doe het niet waar ik bij ben. Anders word ik ook misselijk.
Nee, serieus. - Hier, drink wat water.
Bedankt.
Het beste wat er is. - Wat dan?
Water. - Zeker.
Luister, neem je even een douche?
Nee, natuurlijk niet. - Natuurlijk, neem even een douche.
Je zult ervan opgefrist voelen, en daar knap je zeker van op.
Denk je dat? - Natuurlijk! Ik haal wel een handdoek voor je, wacht even.
Voel jij je al beter? - Ja, min of meer.
Wil je even gaan liggen?
Nee, dat kan ik niet maken. - Ga maar liggen, het zal je goed doen.
Goed, maar aan welke kant slaap jij?
Je kunt gaan liggen waar je wilt, dat maakt niks uit.
Ik slaap aan die kant. - Ja?
Weet je, ik word nu ook een beetje slaperig.
Ga dan ook maar even liggen. - Ja.
Ik denk dat het ook wel kan, voor even maar, ik moet nog Clarinha ophalen.
Jij trut! Smerige hoer!
Ik wil je nooit meer zien in de buurt van mijn vrouw!
Waar heb je het over? - Waar heb ik het over?
Wat denk je wel niet? Doe maar niet alsof je het niet weet.
Waarom naar mijn huis gaan? - Laat me met rust!
Denk je dat dit een grap is?
Wil je dat ik jou verlaat?
Laat me gaan! - Wil je dat ik jou laat gaan? Echt niet!
Je wilt mij niet laten gaan, want als ik dat doe,
dan zul je mijn gezicht nooit meer zien!
Ja doe dat! Ga uit mijn leven! Ga weg, verdwijn!
Is dat wat je wilt? Echt niet!
Je wilt mij in jou hebben! Hoer!
Doe je ondergoed uit!
Trek die verdomde slip uit! - Stop ermee! Hou op!
Doe je ondergoed uit!
Snel een beetje, uit!
Doe je verdomde slip uit. Open je benen.
Open je verdomde benen. - Nee nee.
Open je benen! - Stop ermee!
Open ze dan.
Zo is het goed, ik wil meer zien, diep daarin, open ze.
Vertel het mij nu.
Wil je dat ik je weer sla? Zeg het me wat je wilt!
Ik wil weggaan. - Aan mijn kont dat je weg wilt gaan!
Je wilt dat ik het in je blijf!
Kom eens dichterbij.
Herhaal het: "Ik wil dat je me neukt!"
Ik wil dat je me neukt. - Harder!
Ik wil dat je me neukt! - Zo moet het! Kom nu hier. Smeek het:
"Alsjeblieft alsjeblieft". - Alsjeblieft.
"Alsjeblieft". - Alsjeblieft.
Dat is het! Zeg het mij nu:
"Alsjeblieft, ik wil dat je me neukt".
Alsjeblieft, ik wil dat je me neukt.
"Voor de rest van mijn leven". - Voor de rest van mijn leven.
Nu, samen: "Ik wil dat je me neukt voor de rest van mijn leven!".
Alsjeblieft, ik wil dat je me neukt voor de rest van mijn leven.
Nou, dat is dan jammer.
Stop ermee, stop ermee...
Beloof me dat je nooit meer tegen mijn vrouw zult praten.
Beloof je het?
Hallo, heb je nog telefoonkaarten?
We hebben telefoonkaarten van 10, 20 en 40.
Geef me maar een van 40.
En een frisdrankje.
Kan ik even met je praten? - Verdorie, wat is er nu?
Als je mensen probeert om te praten voor de kerk,
vergeet het dan maar, probeer het maar bij iemand anders?
Nee, ik ben geen pastoor, rustig maar. - Jezus, Amen, goed voor jou dan.
Ik heb je al gezegd dat ik niet meer rijn ben.
Ik heb de brief al verzonden, dus vergeet het maar.
Als je thuis niet kunt neuken, kom dan niet bij mij aanzetten.
Nee, ik wilde je gewoon om een gunst vragen.
Verdorie nog, ben ik soms een soort van bliksemafleider voor gekken.
Wat je wilt? - Je hoeft alleen maar een beltje voor mij te plegen?
Probeer je mij voor de gek te houden?
Nee, jou helemaal niet.
Kom op zeg, het duurt maar 1 minuut.
En daarvoor krijg je dit.
Hallo. Kerel... - Hij heet Bernardo.
Ga je me blijven onderbreken?
Hé, Bernardo. Ik ben Betty.
Nee, je ken me niet, maar ik ken jou.
En ik ken die slechte slet van jou vrouw, Sylvia,
ze neukt met mijn man.
Ze hebben een affair, maar ik weet niet hoelang al.
Je geloof me niet? Dan ga nu maar eens kijken,
ga nu maar eens naar je huis heen.
En kijk maar eens of ze niet ligt te neuken met mijn man in jou bed, klootzak!
Dat is waarom je ook hoorns op je hoofd hebt.
En als je er niets aandoet...
Dan breek ik haar tanden, en zorg ervoor dat ze die in slik, samen met haar tong.
Ze weet misschien hoe ze moet neuken, maar ze weet niet hoe ze moet vechten.
Ja Rosa, aan mijn kont, man.
Welke Rosa?! Mijn naam is Betty. Dat heb ik je al gezegd.
Behalve dat je een klootzak bent, en ook nog eens doof, verdomme!
Hij ophing.
Wil je dat ik opnieuw bel? - Nee.
Hoe gaat het?
Ik wil je iets vertellen, maar begrijp me niet verkeerd.
Vertel het me maar.
Nou, ik weet niet of je het al gemerkt hebt, maar sinds we elkaar zien...
Ik heb sommige dingen veranderd. - Jij hebt je haar geknipt.
Ja, dat is één van de dingen.
Maar in feite is er veel veranderd.
En ik wil je daarvoor bedanken. - Waarvoor dan?
Ik zou het niet weten.
Ik denk dat je me een beetje wakker hebt gemaakt, je weet wel?
Ik weet het ook niet, mijn relatie met Bernardo is op zijn plaats
waarin ook wij bij elkaar blijven, of uit elkaar gaan, je weet wel?
Ja. - Ja!
Ik weet ook wel dat ik de schuldige ben. Ik ben niet goed genoeg geweest voor Bernardo.
Op een of andere manier verloor ik mijn aantrekkingskracht naar hem.
Ja, dat is normaal, Sylvia, in godsnaam.
Je bent al zolang getrouwd. - Ik weet dat het normaal is, maar
hij is een beetje afstandelijk vanwege dit, dat snap je toch?
Het is gewoon dat onze relatie sinds kort is veranderd.
En ik denk dat het komt omdat jij kwam opdagen.
Ik? - Ja.
Jij. Ik leerde jou kennen.
Ik weet het ook niet.
Hij begint merken ik, dat ik veranderd was, Ik ben nu meer toegankelijk.
En gister, toen hij thuiskwam,...
hadden we seks zoals...
Zoals we al jaren niet meer hebben gehad.
Als vroeger!
Ik denk dat onze liefde...
is nu veel sterker,
we zijn dichter bij elkaar dan ooit.
Ik denk dat je gedeeltelijk verantwoordelijk bent voor deze veranderingen.
Gek, toch he?
Je denk zeker dat ik een onnozel ben?
Nee, helemaal niet.
Wat doe jij hier? Hier, Rosa, hier!
Je ontwijkt me. - Je vermijden?
Ik heb je al eens gezegd dat niet te doen, om in mijn straat te komen.
Wat doe je eigenlijk hier? Stap in! Wat doe je hier?
Je ontwijkt me. - Ik mijd je niet!
Ik heb gewoon geen tijd gehad de afgelopen weken, dat is alles.
Stap erin, Rosa, Stap erin!
Nou, vertel het me.
Heb jij je al bedacht!
Je wilt mij niet meer zien, en je bent bang om het me te vertellen.
Ik heb meer tijd nodig om erover na te denken, Rosa.
Erover wat moet je nadenken? Je hebt het al besloten.
En hoe weet je dat?
Denk je er ook toevallig over na hoe jij je vrouw gaat verlaten, om bij mij te zijn?
Doe je dat? - Nee.
Lieverd, in godsnaam, je huwelijk is voorbij,
iedereen kan dat zien!
Kun je ons geen kans geven? - Ben je gek ofzo?
Je blijft volhouden aan een relatie, die geen toekomst meer heeft.
Dat is precies wat ik ervan denk, Rosa.
En ik ben degene die geen toekomst heeft?
Is dat het?
Mijn menstruatie is te laat. - Wat zeg je?
Het is. - Wat zeg je daar?
Mijn menstruatie is laat. - Wat bedoelt je, jou menstruatie is laat?
Je neemt toch de pil. Je zei tegen me dat je de pil nam!
Dat doe ik ook, maar soms vergeet ik het.
Je bent het vergeten? - Ja, dat gebeurt wel eens.
Rosa, in godsnaam, hoe kun je dat vergeten? Dit is geen grapje.
Dit is geen grapje, dit mag niet gebeuren.
Ik maak geen grapje! - Je weet wat je moet doen, het is niet waar?
Wat? - Rosa! Ik heb een gezin!
Ik heb een dochter! Ik heb mijn eigen leven, verdome!
Ik kan dit niet hebben, overal kinderen.
Wacht eens even! Wil je dat ik er vanaf doe? - Dat is het enige dat we kunnen doen.
Ik weet niet of ik dat wel wil doen. - Wat bedoel je?
Je weet niet of jij je er vanaf wilt doen?
Je weet niet eens of je zwanger bent!
Je weet niet eens... Ga de auto uit!
Hier? - Ga de auto uit, hier.
De auto uit kom. - Nee, wacht, rustig aan.
Ga naar een drogisterij, en koop een test,
en kom pas terug wanneer je de uitslag hebt!
Eruit, ga nu!
Ga eruit, je bent gek! Ga eruit.
Ik ga in mijn broek plassen!
Een moment, ja! - Waarom duurt het zolang?
Rosa! - Ik kom al!
Eindelijk, Bernardo!
Luister, ik heb net de test gedaan.
Het is positief.
Ik zou van zoiets geen grapje maken, ik meen het.
Ik doe me er niet vanaf.
Ik ga deze baby krijgen, en jij gaat me niet tegenhouden.
Doe eens rustig aan, het zal niet eens weten wie de vader is.
Jij kunt jou familie houden, je leven, en je vrouw.
En als je geluk hebt, dan zal ik zelfs vergeten wie de vader is.
En kijk me niet meer aan.
Ik wil je niet meer, maar ik wil wel de baby.
En ik zal je telefoontjes niet meer opnemen.
Ik wil niet meer met je praten.
En als je wilt, dan zal ik een nieuw telefoonnummer nemen.
Blijf maar zitten, ik ga wel.
Ja?
Goedenmiddag. Kan ik even met Rosa praten?
Oke, een ogenblik alstublieft.
Rosa?
Er staat een kerel buiten die met je wil praten.
Ga even, liefje!
Hoi. - Hoi.
Wat wil je?
Ik wil even met je praten, laten we even gaan lopen.
Zeg het maar. - Nee, kom even hier.
Zeg het maar van daaruit. - Doe eens rustig aan, ik wil gewoon even praten.
Gewoon even praten, kom even.
Kom even. 1 minuutje maar.
Goed, zeg het maar. - Niet met de poort tussen ons, Rosa.
"Kom er even uit" gewoon een beetje, kom op.
Wat wil je?
Ik maak me zorgen om jou.
Echt waar, ik maak me zorgen om je, Rosa.
Ik wil je naar een echte dokter brengen.
Deze drogisterij-tests, ze zijn niet betrouwbaar.
Dat weet ik ook wel. - Laten we dan naar de dokter gaan.
Er is een dokter, een vriend van mij, die ik vertrouw.
Die zal de juiste tests uitvoeren,
om te zien of je echt zwanger bent.
Maar ik sta het niet af. - Daar heb ik het niet over.
Kom gewoon met mij mee. Eerst doen we de tests.
We kunnen geen ruzie gaan maken, om iets waar we niet zeker van zijn.
We zullen er naartoe gaan, en ze doen alles goed.
We weten niet eens of je echt zwanger bent.
Daarna kunnen we er verder over praten.
Laten we gaan, stap maar in?
Wat nu? - Ja, nu.
Hij zei dat hij ons vanmiddag kon helpen.
We doen de test, de gehele test, rustig maar.
Laten we gaan?
Kom op, doe je schoenen aan, en dan gaan we.
Linhares!
Dat is lang geleden. Bedankt dat je tijd hebt. Dat is Rosa.
Kom binnen, alsjeblieft.
Hoi.
Ben je bang voor bloedtesten?
Ik hou gewoon niet van naalden, maar het is geen probleem, het is gewoon.
Ik snap het. Kijk niet hierheen, kijk maar naar de andere kant heen.
Het kan een beetje onaangenaam zijn.
Iets verder.
Kijk maar naar hem heen.
Hé, haal dat eruit. - Rustig maar.
Nee, stop! Stop Stop! Stop Stop.
Leg haar hier maar neer.
Rustig aan. - Wat doe je me aan?
Hallo.
Het komt wel goed met je.
Rustig maar.
Rust maar even uit.
Welterusten.
Sneller.
We gaan al snel genoeg, lieverd. Wacht even.
Kijk eens wie daar aankomt. - Alice?
Je vriend, wil met haar spelen? - Ja.
Ga er maar heen. Klim er voorzichtig vanaf.
Doei. - Alice!
Hé, Silvia.
Waar was je.
Ik was ziek. - Was het iets ernstigs?
Nee, ik ben nu beter.
Ga zitten, dan praten we wat. Ik heb je gemist.
Waar is Clarinha? - Die is daar aan het spelen met haar vrienden.
Lieverd. - Ik heb een cadeau voor haar.
Echt? Kom eens hier, schat.
Hoi, Clarinha.
Herinner jij je mama's vriendin?
Ken je me nog?
Ik heb een cadeau voor je meegebracht. Kijk eens.
Wat kan het zijn?
Wacht eens even, kun je het open maken. Ik wil het ook zien.
Wat zou het zijn?
Het is helemaal ingepakt.
Hier. - Laat mama de doos maar vasthouden.
Maak maar open.
Hoe mooi is dat!
Bernardo, ik wil je iets vragen.
Ik weet dat het niet zo goed tussen ons gaat.
Ik weet dat je moe bent, en ik ben dit ook beu.
Maar ik wil je nog een laatste keer zien.
Ik weet niet hoe het zal zijn, maar we kunnen gewoon naar elkaar kijken,
als we praten,...
als we kussen en dan vrijen, ik weet het niet.
Ik wil je gewoon nog een keer zien.
En daarna beloof ik je, dan zal ik jou nooit meer aankijken in mijn hele leven.
Nog een laatste keer, morgen om 19:00.
Op het station waar we elkaar ontmoet hebben.
Ik moet plassen. - Nu?
Waarom heb je me dat niet eerder gezegt dat je naar de wc moest?
Kom eens hier. Schiet op.
Zou deze passen?
Klaar?
Kom maar.
Wil je iets drinken? - Ja, iets te drinken.
Wat wil je drinken?
Goeie dag, wat mag het wezen. - Sinaasappelsap.
Heb je ook sinaasappelsap? - Ja.
Hoeveel is dat? - 2 rs.
Alsjeblieft. - Terwijl jij je sap opdrinkt, wacht even hier, oké?
Je wacht dus hier, oké?
We gaan? Kom maar.
Mag ik een lok van je haar knippen?
Waarvoor? - Zodat ik je kan herinneren. Mag ik?
Ja. - Draai je dan maar eens om.
En niet bewegen, oke? - Ja.
Gewoon een klein haarlokje.
Gewoon voor je kijken.
Hoi lieverd, goedenavond.
Goedenavond.
Heb je honger? - Nee.
Er staat vlees in de koelkast.
En er staat rijst, en bonen.
Bak jezelf maar een ei als je wilt.
Wie zou dat kunnen zijn, op dit tijdstip van de avond?
Hallo?
Goedenavond. - Kan ik u even spreken, mevrouw?
Ja.
Woont er bij u ene rosa. - Ja die woont hier.
Rosa.
Rosa, lieverd, ze willen met jou praten.
Rosa.
De aangeklaagde, Rosa Maria Corréa,...
heeft gezegd dat ze er geen spijt van heeft, wat ze heeft gedaan,...
en wil er ook niet over praten.
Toen haar werd gevraagd hoe ze aan het pistool kwam,
toen zei ze, dat het kopen ervan makkelijker was dan ze zich had voorgesteld.
Ze zegt dat het haar niet boeit, wat er met haar zal gebeuren.
Ze zei dat ze geen advocaat wilde, noch enige vorm van verdediging,...
ze is zich bewust van wat ze deed,...
en ze vraagt dus geen gratie aan.
Dat is alles wat ze zei.
Vertaald en synce door: duden